Naciśnij “Enter” aby skoczyć do treści

O Blogu

Strona ta powstała tylko w jednym celu. Na prośbę „Drobnego” przeznaczona dla nieformalnej grupy wędrowców „Sandały”. Powstała poprzez przeniesienie setek maili i postów w jedno miejsce które być może komuś się przyda.

Nie jest to w zasadzie żaden poradnik. Dla osób postronnych raczej nie znajdzie się tutaj nic ciekawego. W Internecie jest pełno stron poruszających tematykę  przebywania i radzenia sobie w lesie które warto odwiedzić.

Przedstawione tutaj opisy często będą zupełnie niezgodne z panującymi i przyjętymi ogólnie regułami i poradnikami dlatego nie zalecam osobom niezwiązanym z tematem sugerowanie się poradami na tej stronie. Nie jestem instruktorem, czasy udzielania się w harcerstwie czy innych grupach mam dawno za sobą. Opisuję tylko swoje spostrzeżenia na podstawie odbytych wędrówek, marszów i wypraw które zdarzyło mi się odbyć.

Z opisów „Drobnego” wynika że wiele młodych osób aspirujących do odbywania dalszych wędrówek często opiera się na obejrzeniu mnóstwa filmików i przyjmowania na „wiarę” wszystkiego co usłyszą. Choć w żaden sposób nie czuję się upoważniony do poważania jakiegokolwiek z nich, zgodziliśmy się (wraz z „Sknurem” i „Apaczem”) opisać nasze przygody i spostrzeżenia które w połączeniu z doświadczeniem „Drobnego” i jego nadzorem mogą rzucić nieco inne światło na tą tematykę

Opieramy się głównie – by nie powiedzieć tylko – o samotne wędrówki. W przypadku zespołowych bądź drużynowych sprawa jest bardzo prosta – słuchajcie prowadzących i przestrzegajcie ich reguł.

Naszym zamiarem nie jest obrażanie lub podważanie autorytetu innych osób które wypowiadają się na podobne tematy. Opieramy się wyłącznie na własnych doświadczeniach i poglądach co nie oznacza, że uważamy je za jedynie słuszne i niepodważalne.

Pewne sprostowanie. Nasze dzieje dotyczą okresu dla Was „średniowiecznego”. Nie znamy się na nowoczesnych poglądach i nazwach i nie chcemy wchodzić na ten grunt. Jest od tego ogromna ilość kanałów. Nie jest to więc strona o superowo brzmiących terminach takich jak Bushcraft, Survival, Preppers tylko o chodzeniu po lasach, wielodniowych lub kilkusetkilometrowych samotnych wędrówkach.

Do czytania ze zrozumieniem wymagany jest dystans do siebie i akceptowanie sarkazmu i ironii.

Dlaczego samotny las? – z dwóch powodów.

  1. Bo lasy są samotne. Zachwycamy się nimi, wypowiadamy w superlatywach ale wtedy kiedy jest na to czas i nie mamy ważniejszych spraw. Spaliło się tysiąc hektarów lasu? OOO kurcze jaka szkoda, ale muszę uciekać bo koledzy czekają.
  2. Bo strona poświęcona jest wyłącznie samotnemu wędrowaniu przez las. Nie w głośnej grupie, nie z zapasem bezpieczeństwa w postaci pomocy innych uczestników. Tylko zmierzenie się samego siebie ze wszystkimi naszymi wadami i zaletami z samotną przyrodą którą większość podziwia ale która ma już określoną, zaszufladkowaną wartość. Udawanie, zgrywanie twardziela, lekceważenie… w samotności las zweryfikuje to wszystko